ฮาว่าแล้ว ว่าใจต้องรับไม่ไหว
เขามาทิ้งไป เจ็บสุดข้างในเกินทน
เคยท่องไว้ เผื่อใจเก็บไว้บ้างหนอ
ความรักไม่แน่นอน ไม่เหมือนละครทีวี
ก็อยากจะหนี หนี หนี หนี ไปให้พ้น
ไม่อยากจะทน ทน ทน ทุกข์ทรมาน
ถ้าหากว่าฉันเลือกได้ ไม่หายใจเลยก็ดี
เจ็บแบบนี้อีกนาน
เจ็บช้ำซ้ำๆ ที่ตรงกระบาล
สมองไม่เคยจดจำว่า เธอได้เคยกระทำให้เสียใจ
อาการนี้ไม่หาย มันรักไปแล้ว กินยา ก็ไม่หาย
ภาพของเธอและเขาในวันนั้น
จนวันนี้มันยังชัดเจน ลึกในใจ
ทนไม่ไหว หัวใจยังคงร่ำร้อง
คิดถึงทุกฉากทุกตอน ทุกที่ที่เรารักกัน
ปิดใจไปกี่ครั้ง ก็ยังไม่หลง ไม่ลืม
ยิ่งฝืนตาหลับทั้งคืน จนเช้าสว่างคาตา
ก็อยากจะหนี หนี หนี หนี ไปให้พ้น
ไม่อยากจะทน ทน ทน ทุกข์ทรมาน
ถ้าหากว่าฉันเลือกได้ ไม่หายใจเลยก็ดี
เจ็บแบบนี้อีกนาน
เจ็บช้ำซ้ำๆ ที่ตรงกระบาล
สมองไม่เคยจดจำว่า เธอได้เคยกระทำให้เสียใจ
อาการนี้ไม่หาย มันรักไปแล้ว กินยาก็ไม่หาย
ภาพของเธอและเขาในวันนั้น
จนวันนี้มันยังชัดเจน ลึกในใจ
เจ็บแบบนี้อีกนาน
เจ็บช้ำซ้ำๆ ที่ตรงกระบาล
สมองไม่เคยจดจำว่า เธอได้เคยกระทำให้เสียใจ
อาการนี้ไม่หาย มันรักไปแล้ว กินยาก็ไม่หาย
ภาพของเธอและเขาในวันนั้น
จนวันนี้มันยังชัดเจน ลึกในใจ
เจ็บแบบนี้คงไม่มีวันหาย